اصول تکنولوژی روشنایی LED

LED مخفف انگلیسی دیود ساطع کننده نور است، یعنی: دیود تحریک نور، متعلق به نوعی جزء نیمه هادی. هسته یک دیود ساطع کننده نور، ویفری از نیمه هادی های نوع p و نوع n است. بین نیمه هادی های نوع p و نوع n یک لایه انتقالی به نام اتصال pn وجود دارد. در برخی از اتصالات PN مواد نیمه هادی، حامل های اقلیت تزریقی، در ترکیب با حامل های اکثریت، انرژی اضافی را به شکل نور آزاد می کنند و انرژی الکتریکی را مستقیماً به انرژی نور تبدیل می کنند. اتصال PN به اضافه ولتاژ معکوس، تزریق اقلیتی از حامل ها دشوار است، روشن نمی شود. استفاده از این اصل از دیودهای الکترولومینسانس تزریقی به نام دیودهای ساطع نور، معمولا به عنوان LED شناخته می شود.

هنگامی که در حالت کار رو به جلو است (یعنی هر دو انتها به اضافه ولتاژ رو به جلو)، جریان از آند LED به کاتد جریان می یابد، کریستال نیمه هادی نوری با رنگ های مختلف از ماوراء بنفش تا مادون قرمز ساطع می کند. شدت نور مربوط به جریان است. به عنوان مثال، LED مانند یک همبرگر است، مواد ساطع کننده نور "پتیت" در میزانسن است و الکترودهای بالا و پایین نان هایی با گوشت هستند. از طریق مطالعه مواد شب تاب، مردم به تدریج رنگ های مختلف نور، اجزای LED با بازده نوری بالاتر و بالاتر را توسعه دادند، اما مهم نیست که چگونه اصل و ساختار کلی درخشندگی LED تغییر چندانی نکرده است.